Mutsuz İlişkilerde Kalmak mı, Gitmek mi?

İlişkiler hayatımızın en önemli parçalarından biridir. Mutlu bir ilişki içinde sevgi, güven, paylaşım ve aidiyet hissederiz. Ancak ilişkiler her zaman kolay ilerlemez. Bazen önemli bir soru ile yüzleşiriz: Kalmak mı, gitmek mi?

Bir ilişkide devam etme ya da ayrılma kararı vermek çoğu zaman oldukça zorlayıcıdır. Çünkü bu karar yalnızca ilişkiyi değil, kişinin geleceğini, alışkanlıklarını ve duygusal dünyasını da etkiler. İnsanlar bazen ilişkilerinde mutsuz olduklarını fark etseler bile ayrılmakta zorlanabilirler. Bunun en önemli nedenlerinden biri belirsizlik korkusudur. Bir ilişkiyi sonlandırmak, kişinin alıştığı düzeni geride bırakması anlamına gelir. İnsanlar tanıdıkları bir mutsuzluğu, bilmedikleri bir geleceğe tercih edebilirler. Bilinmeyen her zaman biraz korkutucu gelir. Ayrıldıktan sonra yalnız kalma düşüncesi, yeni bir hayat kurma zorunluluğu ya da yanlış karar vermiş olma ihtimali kişiyi kaygılandırabilir. Diğer yandan ilişkide kalmak da her zaman doğru seçenek olmayabilir. Özellikle kişinin kendisini sürekli değersiz, mutsuz veya yorgun hissettiği ilişkiler zamanla kişide yük oluşturabilir. Bu noktada insanlar şu soruyu sormaya başlar: “Bu ilişki bana iyi geliyor mu?”

Bazı kararları yalnızca kendimiz verebiliriz. Ne arkadaşlarımız ne ailemiz ne de partnerimiz bizim yerimize karar verebilir. Bu durum varoluşsal yalnızlık olarak adlandırılır. İnsan hayatındaki önemli seçimlerde sorumluluğun kendisine ait olduğunu fark ettiğinde yalnız hissedebilir.

Kalmalı mı gitmeli mi sorusunun kesin ve herkes için geçerli bir cevabı yoktur. Her ilişkinin dinamiği farklıdır. Bu nedenle karar verirken başkalarının deneyimlerinden çok kendi ihtiyaçlarımızı ve duygularımızı anlamaya çalışmak önemlidir. Kendimize şu soruları sorabiliriz:

• Bu ilişkide kendim gibi hissediyor muyum?

• Geleceğimi bu kişiyle hayal edebiliyor muyum?

• Bu ilişki bana güven ve huzur veriyor mu?

• Sorunları birlikte çözebiliyor muyuz?

Ayrılığı Düşünürken Neler Yardımcı Olabilir?

• Kalmak mı gitmek mi sorusuna cevap ararken acele karar vermemek önemlidir. Yoğun duygular içerisinde verilen kararlar bazen sonradan pişman olmanıza neden olabilir. Bu sebeple öncelikle duygularınızı anlamaya çalışın ve kendinize zaman tanıyın.
• Karar verme sürecinde ilişkinin olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendirip tartmak faydalı olabilir. Partnerinizle dürüst ve açık bir iletişim kurmaya çalışın, bu durum sorunların gerçekten çözülebilir olup olmadığını görmenize yardımcı olur. Bazen konuşulmayan problemler, ilişkiyi olduğundan daha kötü gösterebilir.
• Kendi ihtiyaç ve sınırlarınızı belirleyin. İlişkide sevgi kadar saygı, güven ve destek de önemlidir. Eğer bu temel unsurlar sürekli eksikse, ilişkinin geleceğini yeniden değerlendirmek gerekebilir.
• Yakın arkadaşlarınızdan veya aile üyelerinizden destek almak faydalı olabilir. Fakat son kararın size ait olduğunu unutmamalısınız. Başkalarının fikirleri yol gösterebilir fakat hayatınızı etkileyecek seçimi sadece siz yapabilirsiniz. 
• Son olarak, hangi kararı verirseniz verin kendinize karşı anlayışlı olun. Herkes zaman zaman zor bir seçim yapmak durumunda kalır. Burada önemli olan mükemmel kararı bulmak değil, kendi mutluluğunuz ve iyi oluşunuz için uygun olduğunuzu düşündüğünüz kararı verebilmektir. 

Bazen mükemmel kararı bulmaya çalışırız. Ancak ilişkilerde çoğu zaman yüzde yüz doğru ya da yüzde yüz yanlış bir seçim yoktur. Kendi değerlerimiz ve ihtiyaçlarımız doğrultusunda verdiğimiz kararlar vardır. Her karar beraberinde bazı kayıplar ve bazı kazanımlar getirir. Sonuç olarak, bir ilişkide kalmak ya da gitmek kararı kolay değildir. Bu süreçte korku, belirsizlik, yalnızlık ve umut gibi birçok duygu bir arada yaşanabilir. Ancak kişinin kendisini dinlemesi, duygularını anlaması ve kendi iyiliğini göz önünde bulundurması sağlıklı bir karar vermesine yardımcı olabilir. Bu süreçte hangi seçimin kişinin kendisine daha iyi geleceğini dürüst bir şekilde değerlendirebilmesi önemlidir.

Yazar: Psikolog Zeynep Yankılıç

Kaynakça

• Baumeister, R. F., & Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497–529. https://doi.org/10.1037/0033-2909.117.3.497
• Le, B., & Agnew, C. R. (2003). Commitment and its theorized determinants: A meta-analysis of the investment model. Personal Relationships, 10(1), 37–57. https://doi.org/10.1111/1475-6811.00035
• Rusbult, C. E. (1980). Commitment and satisfaction in romantic associations: A test of the investment model. Journal of Experimental Social Psychology, 16(2), 172–186. https://doi.org/10.1016/0022-1031(80)90007-4 
• Stanley, S. M., & Markman, H. J. (1992). Assessing commitment in personal relationships. Journal of Marriage and the Family, 54(3), 595–608. https://doi.org/10.2307/353245